همه‏ی حیثیت آدم و عالم با توست
در فرات ِ نفَسم گام بزن، دَم با توست

من ازین جزر و مد سینه‏زنانت خواندم
ماه من! شورش ِ شب‏های مُحرم با توست

با حضورت حرم آل علی آرام‏ست
تا زمانی که درین قافله پرچم با توست

دست زد بر کمر و پای تو بشکست، حسین
قد برافراشتن ِ این کمر  ِ خم، با توست

هیچ‏کس مثل تو از وعده‏ی خود، آب نشد
مَشک شد پاره و تنها غم عالم با توست

**

شعر از : علی‏رضا لک

گرچه خود پرچم به دوش کربلاست
رایة العباس در دست خداست