دل بکَن از تبسم زهرا - عباسیه‏‌ها

عباسیه‏‌ها


	دل بکَن از تبسم زهرا ساقی! چه شد؟ مگر نرفته‏بودی که آبی بیاوری؟ دیر کرده‏ای؟ کنار علقمه مانده‏ای برای چه؟ نکند دیگر فریاد عمو، عمو، العطش کودکان را نمی‏شنوی؟ ساقی! برخیز! علمت را بردار! نهیبی به مرکبت بزن! منتظر فرمان توست! اصغر به تلظی افتاده‏ست! رباب از گهواره تا ورودی ِ خیمه را هفت که نه، هفت‏صد بار سعی کرده‏ست! نکند امیدش را نا امید کنی! ساقی! بشتاب! چه شده تو را؟ چرا دیگر هوای خیمه در سر نداری؟ ببین که لبان رقیه غرق خون‏ست! آخر حکایت عطش با لبان خشک، همیشه با خون رقم خورده‏‏ست. ساقی ! ساقی! برخیز و مگذار دل خواهرت بی‏قرارتر شود! ببین چگونه منتظر توست! دل‏شوره بی‏تابش کرده! ترس در دل کودکان افتاده‏ست! این صدای هلهله آنان را آزار می‏دهد. ساقی! برخیز و به سوی خیمه‏ها برو! برخیز و آبی به خیمه‏ها برسان. ساقی! برخیز و دل به دریا بزن.. دل بکَن از تبسم زهرا! ساقی! ساقی! گرچه خود پرچم به دوش کربلاست رایة العباس در دست خداست کلمات کلیدی : دلنوشته های عباسی \| نوشته شده توسط یاس در دوشنبه 16/10/87 و ساعت 5:12 عصر \| نظرات دیگران()


	لیست کل یادداشت های این وبلاگ علقمه زلزله در شط دست و دریا زیارتِ ماه دریغ از یک علمدار...! دل بکَن از تبسم زهرا المُواسی مستجار پیراهن ِ مُحرم مهتاب ِ مُحرم ای خوب‏تر ز ماه ! باب ِ ولایت به نام ساقی دلم .. اباالفضل [عناوین آرشیوشده]


	درباره خودم یاس[63] با یاد ِ اباالفضل دلم آسوده‏ست لوگوی وبلاگ منوی اصلی RSS Atom صفحه نخست پست الکترونیک صفحه ی مشخصات خانگی سازی ذخیره کردن صفحه اضافه به علاقه مندیها نوشته های پیشین مناسبت ها [10] ولادت تا شهادت [2] القاب حضرت عباس [8] چهارپاره های عشق [15] دلنوشته های عباسی [9] عباس در کلام معصومین [6] لوگوی دوستان آمار وبلاگ بازدید امروز :35 بازدید دیروز :27 مجموع بازدیدها : 66071 خبر نامه موسیقی وبلاگ جستجو در وبلاگ